Recensies

Published on oktober 23rd, 2019 | by Redactie Timpaan Muziek

0

Indianizer – Nadir

Indianizer combineert psychedelische rock, Zuid-Amerikaanse ritmes en Afrikaanse vibes tot een speciaal soort wereldmuziek die ze psych-tropical-beat noemen. Inmiddels is onlangs Nadir uitgekomen, het derde album van de band. Nadir is het laatste deel van een, vooraf niet geplande, album-trilogie. Neon Hawaii (2015) vertelt het verhaal van een reis naar een verborgen plek onder de zon. Zenith (2018) volgt het licht in de duisternis. Op sluitstuk Nadir onderzoekt Indianizer onopgeloste mysteries en niet-onthulde waarheden.

Nadir is doordrenkt van donkere visioenen en melancholie. Diverse ritmes uit de wereldmuziek vormen de essentie van Indianizer’s muziek. Op het nieuwe album vindt een verschuiving van focus plaats. De discoklanken uit het Midden-Oosten worden aangevuld en verwisseld met meer Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse vibes. Het ruwe geluid is het resultaat van een mix tussen live-opnames en digitaal opgenomen overdubs. Er wordt gezongen in het Engels, Spaans en Creools. Deze niet alledaagse keuzes maken Nadir niet tot een toegankelijk en makkelijk album. Inidianizer klinkt het best in de minder drukke passages. Minder tegelijkertijd verheldert het klankbeeld en maakt dat de instrumenten ten opzichte van elkaar wel de ruimte krijgen.

Openingstrack New millenium labyrinth bouwt rustig op vanuit spacy klanken en een relaxte gitaarriff. Na een opbouw van twee minuten gaat de groove hypnotiserend door. De vele herhalingen doen minimalistisch aan. Live zal dit zeker wel dansbare spanning opleveren, maar op een album is de spanning halverwege de track uitgewerkt. Eindelijk komt de tweede track Reyna querida met een rustige ingetogen en tegelijkertijd gruizige melodie en begeleiding. Het blijkt uiteindelijk het hoogtepunt van het album te zijn.

De vrolijke dansbeats van Sin Cleopatra zijn lekker zomers. Indianizer komt hier echt op dreef. Horoscopic (Saturn returns) is dansbaar en klinkt leuk, maar helaas is hier de zang wat naar de achtergrond verplaatst in de mix, waardoor het geheel wat rommelig klinkt. In Ka ou fe? klinkt het geheel meer in balans. Aya puma sluit het album af.

Met zes tracks en in totaal ruim een half uur muziek is het album erg kort, maar eigenlijk is het wel lang genoeg.

Eindoordeel: 6,0


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑